
Rozczarowana trzydziestka
„Miało być tak pięknie…"
Masz trzydzieści kilka lat. Dzieci, dom, praca — wszystko poukładane, a jednak coś w środku boli. Marzenia zamieniłaś na obowiązki, a siebie odsunęłaś na sam koniec listy.
Psychostan
Wierzę, że autentyczność to najczulszy prezent, jaki możemy zrobić same sobie. Kiedy jesteśmy w zgodzie z tym, co czujemy — w końcu słyszymy własny głos.
Psychostan to droga, którą przeszłam sama. Teraz przechodzę ją z Tobą.

„Miało być tak pięknie…"
Masz trzydzieści kilka lat. Dzieci, dom, praca — wszystko poukładane, a jednak coś w środku boli. Marzenia zamieniłaś na obowiązki, a siebie odsunęłaś na sam koniec listy.

„Życie przelatuje mi między palcami…"
Skończyłaś czterdzieści lat i patrzysz na siebie z lekką obcością. Brakuje Ci pasji, lekkości, tego dawnego smaku życia. Tęsknisz za sobą sprzed lat.

„Chcę być dla siebie ważna…"
Wypełniłaś wszystkie role — matki, żony, pracownicy, babci. A gdzieś głęboko drzemie ta jedna, jedyna: Ty sama. Masz prawo znów zacząć żyć po swojemu.
Jeśli w którymś z tych portretów zobaczyłaś choć okruch siebie — daj mi znać.
Pomogę Ci zmienić życie. — Dorota
Mentoring 1:1 →