Profesor Dariusz Doliński dla PSYCHOSTAN

Wybuchanie złością kojarzy nam się z reakcją wobec tych, których nie lubimy. Jest jednak zupełnie inaczej: złościmy się najczęściej na tych,których kochamy – na dzieci, rodziców, współmałżonków. Powiedzcie o tym swoim bliskim, niech nie sądzą, że wybuchy złości (które są częstsze w czasie pandemii, bo częściej jesteśmy z bliskimi) to akty wrogości skierowane na nich. A jeśli częstsza ekspresja złości w czasie pandemii to coś normalnego, nauczmy się wszyscy za te wybuchy szybko przepraszać i szybko je wybaczać.

Dariusz Doliński

Prof. Dariusz Doliński – jeden z najbardziej cenionych psychologów społecznych w Polsce. Zajmuje się psychologią zachowań społecznych, psychologią emocji i motywacji. Jest autorem licznych projektów naukowych, badań eksperymentalnych i teorii z zakresu psychologii społecznej. Redaktor naczelny „Polish Psychological Bulletin”. Autor i współautor okołu dwustu publikacji m.in. „Psychologia wpływu społecznego” (2000), „Psychologiczne mechanizmy reklamy” (2003), „Manipulacja” (2009) oraz „Techniques of social influence: The psychology of gaining compliance” (2016). Jest członkiem-korespondentem Polskiej Akademii Nauk, członkiem Komitetu Psychologii PAN oraz prezesem Polskiego Stowarzyszenia Psychologii Społecznej. Wielki mój autorytet.

Rozumienie umysłu

Psychostan & Dialog

Kolejna grupa wsparcia online za nami. Jesteśmy w kraju, ale również za granicą np. w Kanadzie. Dzięki edukacji większość z nas w dużym stopniu opanowała matematykę lub historię, ale bardzo niewiele dowiedziała się o tym, co dzieje się w umyśle, ani o tym, jak sobie pomóc kiedy zmagamy się z lękiem, złością, depresją, czy zwątpieniem w siebie.

Uczymy się go rozumieć i trenować, tak abyśmy mogli wieść spokojniejsze i bardziej zrównoważone życie.

Wsparcie to nasza moc i siła

❤️Koncert Czesława MozilaKwarantanna Solo#zostanwdomuTo wspaniała inicjatywa, a my mieliśmy zaszczyt w niej uczestniczyć ❤️ Dziękujemy ?

Gepostet von Dorota Augustyniak am Sonntag, 29. März 2020

Rzeczywistość, jaka nas otacza, to trudny czas dla nas wszystkich. Życie w izolacji, ograniczenia do których nie jesteśmy przyzwyczajeni są dla nas dużym psychicznym wyzwaniem. Jak sobie radzimy, co czujemy, jest kwestią indywidualną. Lęk i strach nie jest dobrym wskaźnikiem w budowaniu pozytywnych zasobów. Wiem, co powiecie: Jak myśleć pozytywnie, kiedy wszystko się wali? Tak, to jest trudne, ale osiągalne. Dzięki temu, jak efektywne z uważnością dla siebie wykorzystacie ten czas łatwiej będzie wam szukać dobrych, kreatywnych rozwiązań kiedy skończy się czas izolacji. Masz więcej czasu niż zwykle. Pomyśl, co możesz dla siebie zrobić? Może jest coś, co kiedyś sprawiało tobie radość i dawało mnóstwo satysfakcji, ale w tej codziennej gonitwie, natłoku obowiązków, już dawno o tym zapomniałaś? Aktywność fizyczna, uczenie się, czytanie, pisanie, może potrzebujesz poznać siebie na nowo? Daj sobie uważność, poczucie bycia tu i teraz. Dawno nie rozmawiałaś że swoją przyjaciółką z którą w liceum dzieliłaś każdą wolną chwilę Zadzwoń do niej. Twoja sąsiadka to osoba z niepełnosprawnością mijałaś ją kiedyś wbiegając po schodach, ale nie miałaś czasu, aby pomyśleć, jak ona sobie radzi. Może teraz bardzo potrzebuje twojej pomocy? Zapytaj. Napisz na kartce, jakie wartości są dla ciebie najważniejsze z którymi chcesz być, które mają być twoim drogowskazem.

W Kobietach jest moc i siła. Ty jesteś jedną z nich!

Bezpłatna grupa wsparcia online

❤️Psychostan Dorota Augustyniak & Dialog Izabela Staszek
Bezpłatna grupa wsparcia online
Wiele osób czuje się osamotnionych, czuje lęk i strach w tej nowej nieznanej dla siebie rzeczywistości.
Potrzebują wsparcia, a czasami po prostu rozmowy.❤️
Wspólnie z Psycholożką Izabelą Staszek już w środę ruszamy z pierwszym spotkaniem grupy wsparcia olnline.
Jak sobie radzić?
Jak zachować zdrowy rozsądek?
Jak być tu i teraz?
Na te ważne, nurtujące was pytania postaramy się odpowiedzieć ❤️

Zawsze jest czas na zmianę

Wisława Szymborska, Portret kobiecy
Musi być do wyboru,
Zmieniać się, żeby tylko nic się nie zmieniło.
To łatwe, niemożliwe, trudne, warte próby.
Oczy ma, jeśli trzeba, raz modre, raz szare,
Czarne, wesołe, bez powodu pełne łez
Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie.
Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno.
Naiwna, ale najlepiej doradzi.
Słaba, ale udźwignie.
Nie ma głowy na karku, to będzie ją miała.
Czyta Jaspersa i pisma kobiece.
Nie wie po co ta śrubka i zbuduje most.
Młoda, jak zwykle młoda, ciągle jeszcze młoda.
Trzyma w rękach wróbelka ze złamanym skrzydłem,
własne pieniądze na podróż daleką i długą,
tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej.
Dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona.
Ależ nie, tylko trochę, bardzo, nic nie szkodzi.
Albo go kocha albo się uparła.
Na dobre, na niedobre i na litość boską. 

Pamiętaj- czy masz trzydzieści, czterdzieści, czy pięćdziesiąt lat

Tak kobietę widziała Wisława Szymborka, a jak Ty siebie widzisz?

zawsze jest czas na zmianę

Zawsze jest czas na zianę

Gepostet von Psychostan am Mittwoch, 25. März 2020